مندیـر

           سرآمد کنون قصه یزدگرد                        به ماه سفندار مذ روز ارد (1)

    ز هجرت شده پنج هشتاد بار                  به نام جهان داور کردگار

شاهنامه خوانی از دیرباز در میان مردمان بختیاری جایگاه ویژه ای داشته است،چنانچه که همچون کتابی مقدس بدان می نگریسته و آن را همیشه و هر جا با خود همراه داشته اند و البته به نظر من یکی از دلایل مهم این انس و همدلی وجود نشانه هایی از شخصیت های شاهنامه در حوزه ی جغرافیایی و انسانی بختیاری است.

همانطور که در داستان کاوه و ضحاک می خوانیم کاوه از منطقه فریدونشهر(روستای مشهد کاوه در نزدیکی چادگان مدفن "کاوه آهنگر" است) و همچنین فریدون فرخ پی علیه ظلم و ستم شاهنشاهی ضحاک برخاستند،که همه ی این ها دلایلی برای به اثبات رساندن این موضوع هست که این کتاب ریشه در خون و خاک بختیاری ها دارد و خواهد داشت.

اکنون درست بعد از یک هزار سال هنوز که هنوز است مراسم شاهنامه خوانی در مناطق بختیاری نشین همچنان پابرجا بوده و برگزار می گردد که یکی از برجسته ترین آنها مراسم نوروز در روستای  "سی میلی" است که می توانید هنرمندی شاهنامه خوانان بختیاری را در این جمع دوستانه نظاره گر باشید.

و اما به نظر من یکی از رسوم زیبای ایرانی همزمان با رسیدن بهار طبیعت کاشتن درخت و گل است که ما نیز همزمان شدن این دو اتفاق بزرگ و دلنشین (نوروز و سرایش شاهنامه) را به فال نیک می گیریم و در منطقه ی پدری مان (روستای خاکی در 4۶ کیلومتری شهرستان شهرکرد) درختی را به یادگار فردوسی بزرگ در خاک می نشانیم تا ریشه بدواند چنانچه که در خون ما ریشه دارد و همیشه سبز و سربلند باشد.

امیدوارم شما دوست عزیز هم که زحمت کشیده مطلب بالا را خواندید این رسم را در این روزهای زیبا به انجام رسانیده تا در حفظ کاخ بلند فردوسی سهیم باشید.(2)

پی نوشت :

۱. ارد بیست و پنجمین روز از هر ماه ایرانی می باشد و ماه سفندارمذ(اسفند) سال 400 قمری که برابر می شود با سال 388 خورشیدی و امسال ( 138۹ خورشیدی ) هزار و یکمین سالگرد سرایش شاهنامه است.(برگرفته از وبلاگ کاوه ایرانی با ویرایش)

۲.  در صورتی که به کاشت درخت (فردوسی) اقدام نمودید تصاویر آن را برای ما ارسال نمایید تا بصورت گزارش تصویری آن را نمایش دهیم.