مندیـر

این کلمات را نویسندگان به دلخواه هرکجا که به جمله زیبایی بدهد به کار می برند.

من یه تحقیق کوچکی روی این مبحث کرده ام و تعاریفی به دست آورده ام .

قوم : به مجموعه افرادی اطلاق می شود که به خاطر هدف خاص یا کار مشترکی « قیام » می کنند .

قبیله : اجتماعی از افرادی که در صحرا به سوی قبله یا مقصد مشترک حرکت می کنند. در بیابان می بینید که گروهی به سوی این چراگاه یا آبشخور دیگری در حال حرکت اند ، هر کدامشان دارای یک قبله ی مشترکند قبیله نامیده می شود.

طایفه : به گروهی از افراد انسانی گفته می شود که به دور چراگاه ، مرتع ، یا چاه آبی مشترک در طوافند، بر گرد آن در صحرا دور می زنند.

و تعاریفی از جمله «سوسیته» ، جامعه به معنای تجمع افرادی در یک مکان که طبیعتا دارای روابط اجتماعی هستند.

یا واژه ناسیون یا نیشن (که به غلط پس از مشروطیت آنرا ملت معنا کرده اند در حالی که در زبان ما به معنی مذهب است و از ریشه تولد است و به مجموعه افرادی اطلاق می شود که ریشه نژادی مشترک دارند .

رأس : نژاد - حاکی از مجموعه افرادی است که دارای رنگ و پوست و خصائص بدنی مشترکی هستند.

شعب : در زبان عربی که امروزه به ازای ملت یا ناسیون به کار می روند ، شاخه ای از بشریت است.

کمتر کسی به این تعاریف و نوع به کار بردن آن در جمله توجه می کند. تعداد جمله با توجه به تعاریفی که گفته شد:

1- قوم بختیاری به فرماندهی سردار اسعد بختیاری به خاطر مشروطیت قیام کردند.

2- قبیله بختیاری به سوی زردکوه برای علف کوچ می کنند .

3- طایفه بختیاروند حول  آسماری زندگی می کنند.

منابع :

"با مخاطب های آشنا" نوشته دکتر علی شریعتی